هر لگن خاصره یک مفصل توپی-حفره ای است. توپ، قسمت بالایی استخوان ران (سر فمور) است. حفره (استابولوم) در استخوان لگن شما قرار دارد. بافت صاف و لغزنده ای به نام غضروف به توپ و حفره اجازه می دهد تا هنگام حرکت روی هم بلغزند. یک پوشش نازک (سینوویوم) روی غضروف قرار گرفته و کمی مایع سینوویال تولید می کند که باعث کاهش بیشتر اصطکاک می شود. تاندون ها، رباط ها و عضلات مفصل را کامل می کنند.
درد باسن یا لگن می تواند ناشی از عوامل مختلفی باشد، از جمله مشکلات مربوط به مفاصل، عضلات، استخوان ها و اعصاب. این درد می تواند تیز، مبهم، سوزان یا دردناک باشد و ممکن است در ناحیه لگن، ران، کشاله ران یا باسن احساس شود.
این شایع ترین نوع آرتروز است که در اثر "فرسودگی و پارگی" ایجاد می شود و بسیاری از افراد در میانسالی به آن دچار می شوند. غضروف انتهای توپی شکل استخوان ران و حفره لگن خاصره به تدریج از بین می رود و باعث ساییدگی استخوان ها روی هم می شود. شما احساس خشکی خواهید کرد و ممکن است در ناحیه کشاله ران و جلوی ران خود دردی احساس کنید که به زانو و پشت شما نیز تیر بکشد. این درد اغلب بعد از یک تمرین سخت یا زمانی که برای مدت طولانی بی حرکت می مانید، بدتر می شود.
در بیماری روماتوئید آرتریت، سیستم ایمنی بدن شما به بخش هایی از بدنتان حمله می کند که می تواند شامل پوشش سینوویوم مفصل لگن باشد. این پوشش نازک به طور معمول شروع به ضخیم شدن و تورم می کند و مواد شیمیایی تولید می کند که غضروف پوشاننده استخوان را تخریب می کند. پزشکان نمی دانند چرا این اتفاق می افتد. وقتی یک لگن تحت تاثیر قرار می گیرد، اغلب لگن دیگر هم درگیر می شود. مفصل ممکن است دردناک و متورم شود و ممکن است گرما و قرمزی پوست را در اطراف آن مشاهده کنید.
نشستن زیاد و ورزش کم، علاوه بر موارد دیگر، ممکن است عصب سیاتیک، بزرگترین عصب بدن انسان، را تحریک و ملتهب کند. این عصب از پایین ستون فقرات شما از طریق لگن ها و پایین پشت پا کشیده می شود، جایی که هنگام تحت فشار قرار گرفتن، درد را در آنجا احساس خواهید کرد. این درد از لگن به سمت پایین ساق پا تیر می کشد و ممکن است خفیف، تیز، سوزن سوزن، بی حس یا حتی مانند برق گرفتگی باشد.
شکستگی لگن، شکستگی در قسمت بالایی استخوان ران شما است. اگر جوان و سالم هستید، برای ایجاد چنین شکستگی به نیروی زیادی مانند تصادف شدید با ماشین نیاز است. اما اگر بالای ۶۵ سال سن دارید، به خصوص اگر زن باشید یا دچار پوکی استخوان (استئوپروز) باشید، حتی یک افتادن کوچک هم می تواند باعث آن شود. کشاله ران و قسمت بالایی و خارجی ران شما به احتمال زیاد درد خواهد کرد، به خصوص زمانی که سعی می کنید مفصل را خم کنید. در شکستگی کامل، ممکن است یک پا از پای دیگر کوتاهتر به نظر برسد.
دررفتگی زمانی اتفاق می افتد که توپ بالای استخوان ران شما از حفره لگن خارج شود. این معمولا به نیروی زیادی نیاز دارد، مانند زمانی که از نردبان می افتید یا با ماشین تصادف می کنید. تمام این نیرو اغلب باعث آسیب های دیگری مانند پارگی بافت، شکستگی استخوان و حتی آسیب به اعصاب، غضروف و رگ های خونی می شود. در صورت دررفتگی لگن حتما به بیمارستان مراجعه کنید. این وضعیت بسیار دردناک است و تا زمانی که پزشک شروع به درمان آن نکند، نمی توانید پای خود را زیاد یا اصلا حرکت دهید.
در دیسپلازی لگن، حفره لگن به اندازه کافی عمیق نیست که توپ (سر استخوان ران) به طور محکم در آن قرار گیرد. این لقی می تواند از کمی لق بودن تا دررفتگی (خارج شدن کامل توپ از حفره) متغیر باشد. نوزادان ممکن است با این عارضه متولد شوند یا در سال اول زندگی به آن دچار شوند. این عارضه در نوزادان دختر، primogeniture (نوزاد اول) و زایمان بریچ بیشتر دیده می شود. همچنین اگر پای نوزاد را خیلی سفت قنداق کنید، می تواند باعث دیسپلازی لگن شود.
بورسیت التهاب و تورم کیسه های پر از مایعی به نام "بورس" است که اصطکاک بین عضلات، تاندون ها و استخوان ها را کاهش می دهد. این التهاب می تواند در قسمت استخوانی بیرونی لگن (بورسیت تروکانتر) رخ دهد، جایی که باعث ایجاد درد شدید و تیز می شود که به مرور زمان کم شده و به اطراف پخش می شود. بورسیت همچنین می تواند (به میزان کمتر) در قسمت داخلی لگن (بورسیت داخلی لگن) ایجاد شود که باعث ایجاد درد در کشاله ران می شود. هر دو نوع بورسیت ممکن است هنگام راه رفتن، چمباتمه زدن یا بالا رفتن از پله ها تشدید شوند.
لابروم، غضروف لبه استخوانی حفره لگن است که به اتصال مفصل کمک می کند. آسیب به لابروم می تواند به طور ناگهانی در اثر پیچ خوردگی یا حادثه ایجاد شود، یا ممکن است به مرور زمان و با حرکات مکرر ساییده شود. در صورت آسیب به لابروم ممکن است احساس تق تق و درد در کشاله ران یا لگن داشته باشید. احتمال ابتلا به پارگی لابروم در بازیکنان هاکی روی یخ، فوتبال، فوتبال آمریکایی و گلف بیشتر است.
کشیدگی عضلات لگن زمانی اتفاق می افتد که هر یک از عضلات و تاندون های کمکی مفصل لگن بیش از حد کشیده یا دچار پارگی شوند. (زمانی که این اتفاق برای رباط رخ دهد، به آن رگ به رگ شدن می گویند.) کشیدگی عضلات لگن می تواند بر روی بسیاری از عضلات مانند خم کننده های لگن، سرینی ها، ماهیچه های دور کننده، ماهیچه های نزدیک کننده، چهار سر ران و همسترینگ تأثیر بگذارد. ناحیه آسیب دیده ممکن است متورم، ضعیف و دردناک شود، به خصوص زمانی که از آن استفاده می کنید. استراحت، یخ و مسکن های بدون نسخه اغلب برای بهبودی کافی هستند.
پزشک در مورد علائم و سابقه پزشکی شما سوال خواهد کرد. حتما در مورد هر گونه افتادن یا آسیب دیدگی که داشته اید و هر گونه مفصل دیگری که شما را آزار می دهد، به پزشک خود اطلاع دهید. پزشک همچنین لگن شما را معاینه می کند و ممکن است برای بررسی دامنه حرکت مفصل، آن را حرکت دهد. همچنین ممکن است آزمایش خون یا تصویربرداری مانند اشعه ایکس یا MRI انجام شود.
برخی از روش هایی که به درمان درد لگن کمک می کنند، می توانند احتمال ابتلا به آن را در وهله اول کاهش دهند. به عنوان مثال، اگر اضافه وزن دارید، حتی کاهش چند کیلوگرم نیز می تواند فشار روی مفصل را کاهش دهد. ورزش (با پزشک خود در مورد مقدار مناسب مشورت کنید) نیز می تواند کمک کند.
آهسته شروع کنید. با گرم کردن بدن و کشش شروع کنید، زمانی که دردی احساس کردید متوقف شوید، کفش مناسب بپوشید و به دنبال سطوح نرم مانند مسیرهای پیاده روی باشید، نه سطوح سخت مانند آسفالت و بتن.
درمان درد لگن به علت درد بستگی دارد. برخی از گزینه های درمانی رایج عبارتند از:
RICE اولین قدم خوب برای هر درد لگن است. استراحت کنید، اما همه حرکات را متوقف نکنید (این کار می تواند وضعیت را بدتر کند)، فقط از انجام حرکاتی که باعث درد می شوند خودداری کنید. به مدت ۲۰ دقیقه از کمپرس یخ استفاده کنید و برای محافظت از پوستتان حتما روی آن را با پارچه بپوشانید. ناحیه دردناک را با یک باند کشی، اما نه خیلی سفت، compress کنید. اگر دیدید پوست در حال کبود شدن است، آن را کمی شل کنید. برای جلوگیری از جمع شدن خون در ناحیه آسیب دیده، قسمت آسیب دیده را روی یک بالش یا چهارپایه بالا نگه دارید.
داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) اغلب برای کاهش درد و التهاب ناشی از آرتروز و سایر مشکلات دردناک لگن استفاده می شود. اکثر این داروها به صورت قرص هستند، اما کرم و ژل نیز موجود است. پزشک شما می تواند با کورتیکواستروئیدها، مسکن ها و داروهایی برای درمان بیماری های خود ایمنی و التهابی به کنترل دردهای جدی تر و شرایط زمینه ای کمک کند.
فیزیوتراپی می تواند به تقویت عضلات اطراف مفصل لگن و بهبود دامنه حرکتی و انعطاف پذیری کمک کند.
تزریق کورتیکواستروئید یا سایر داروها ممکن است مستقیماً در مفصل لگن برای کاهش التهاب و درد انجام شود.
در برخی موارد، ممکن است برای اصلاح آسیب به مفصل یا برداشتن تومورها، جراحی لازم باشد.
کاهش وزن، ورزش منظم و حفظ وضعیت بدنی مناسب می تواند به کاهش فشار روی مفصل لگن و کاهش درد کمک کند.
مهم است که در مورد درد لگن خود با پزشک خود صحبت کنید تا علت درد را به درستی تشخیص داده و درمان مناسب را دریافت کنید.
اگر مراقبت های خانگی باعث کاهش درد شما نشد، برای معاینه به پزشک مراجعه کنید. اگر آسیب باعث درد لگن شما شده است و شکل ظاهری لگن طبیعی به نظر نمی رسد یا نمی توانید پای خود را حرکت دهید یا روی آن وزن بیندازید، از کسی بخواهید شما را به اورژانس برساند. همچنین در صورت داشتن درد شدید، تورم ناگهانی یا هرگونه علائم عفونت مانند تب، لرز و قرمزی پوست، باید به اورژانس مراجعه کنید.
1. درد لگن چیست؟
درد لگن احساسی ناخوشایند در ناحیه لگن، کشاله ران یا ران است. این درد می تواند ناشی از عوامل مختلفی از جمله آرتروز، بورسیت، کشیدگی عضلات و شکستگی باشد.
2. علائم درد لگن چیست؟
علائم درد لگن بسته به علت درد متفاوت خواهد بود. برخی از علائم شایع عبارتند از: درد در ناحیه لگن، کشاله ران یا ران ، سفتی و خشکی مفصل لگن ، کاهش دامنه حرکتی مفصل لگن ، ضعف در عضلات لگن ، لنگیدن ، تورم ، قرمزی و گرمی
3. چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
اگر درد لگن شما شدید است یا با علائمی مانند تب، لرز یا قرمزی پوست همراه است، فوراً به پزشک مراجعه کنید.
درد لگن می تواند ناشی از عوامل مختلفی باشد، از جمله آرتروز، بورسیت، کشیدگی عضلات و شکستگی. بسته به علت درد، درمان های مختلفی وجود دارد. اگر دچار درد لگن هستید، مهم است که برای تشخیص و درمان صحیح به پزشک مراجعه کنید. درمان زودهنگام می تواند به کاهش درد و بهبود دامنه حرکتی و کیفیت زندگی شما کمک کند.
گردآوری:بخش سلامت بیتوته